• Biżuteria ze sklepu Exceleo
• Srebrne tace
• Zestawy do przypraw
• Srebra stołowe - solniczki
• Srebra stołowe - pieprzniczki
• Srebro - sztućce
• Srebrne noże
• W poszukiwaniu srebrnych noży

Lustrzane tafle

Dekoracji środka stołu nic można w zasadzie dokładnie wyczyścić w zwykły sposób. Radzimy oddawać tego typu srebra do czyszczenia fachowcom, którzy pokryją powierzchnię przedmio­tu specjalną substancją chroniącą przed matowieniem. Przedmiot taki najlepiej brać do rąk tylko w rękawiczkach.

Ta dekoracja środka stołu z okresu Jerzego III, wykonana przez Benjamina Smitha w 1814 r., prezentuje najstarszą formę tych przedmiotów i przypomina w dużym stopniu epergnes. Tafla odbijająca światło wykonana została dziewięć lat później (dekoracja jej brzegu różni się od dekoracji naczynia), co jednak nie obniży znacząco wartości przedmiotu. Nóżki w formie uskrzydlonych łap zwierzę­cych, na których spoczywa płyta, były w tym czasie bardzo popularne.

Wymiana szklanych czarek w tym egzemplarzu jest możliwa, ponieważ nie są one ani trawione kwasem, ani wykonane ze szkła „mrożonego„. Srebrne dekoracje środka stołu miały drewniane pudła z wyściełanymi suknem przegródkami na ramiona, które jednak, przechowywane zwykle w ciemnej, wilgotnej piwnicy, najczęścicj nie wytrzymały próby czasu. Dekoracje środka stołu z lat 20. XIX w. miały stosunkowo prosto formy. Typową dekorację stanowiły figurki kobiet podtrzymujących na głowach czarę - sprawdźcie, czy postacie nic trzymały czegoś w rękach. Upewnijcie się także, czy podstawa, figurki i czara pasują do siebie, ponieważ elementy te można rozdzielić - figurki przymoco­wywano czasem do drewnianych podstawek i sprzedawano oddzielnie. * Ta dekoracja środka stołu znacznie straciła na wartości z powodu ozdobie­nia jej 130 lat później inskrypcją. Tekst jest zbyt długi, by można było go usunąć.

W drugiej połowie XIX w. srebrne dekoracje środka stołu zredukowano do jednego, centralnego koszyka na podstawie, rezygnując ze świeczników - oto typowy przykład takiej dekoracji wykonanej przez KIkington & Co. w Birmingham w 1861 r. Stopniowo srebra tego typu stawały się niższe i przekształciły się w podstawy do deserów, które w końcu stulecia całkowicie wyparły dekoracje środka stołu.