16
Naczynia do pcia
Poniedziałek, marzec 16. 2009Na przestrzeni wieków powstało wiele różnego rodzaju naczyń do serwowania napojów - kielichów, kufli, pucharów, dzbanów; dzisiaj są one chętnie kolekcjonowane. Większość zachowanych naczyń tego typu pochodzi z XVIII w. i okresów" późniejszych. Były one często użytkowane, toteż stan zachowania jest sprawą ważną - należy szczególnie dokładnie sprawdzać wszelkiego rodzaju uchwyty i krawędzie wylewu, szukając pęknięć.
W Wielkiej Brytanii powstało mnóstwo kubków do użytku domowego. Większość ma bardzo proste formy, jak przystało
na zwykłe przedmioty. Wyjątkiem są kubki podróżne przeznaczone dla podróżujących wielmożów. Produkowano je przede wszystkim w krajach na kontynencie europejskim jako element kompletu, składającego się z noża, widelca, łyżki i pojemnika z przyprawami, mieszczących się w niewielkim srebrnym puzdrze. Odznaczają się one zawsze doskonałą jakością i piękną dekoracją i są bardzo poszukiwane. W Stanach Zjednoczonych w końcu XVII w. wytwarzano w Nowym Jorku kubki przypominające wielkością i dekoracją podobne wyroby holenderskie. Jednak wszystkie kubki z okresu późniejszego służyły raczej do celów liturgicznych, a nie do użytku domowego.
Czarki, zwane tumbler, zwykle szerokie i płytkie, zawsze cieszyły się uznaniem kolekcjonerów, ponieważ są małe, atrakcyjne i bardzo proste. Najstarsze pochodzą z XVII w., a produkowano je przez cały wiek XVIII. Są one jednak rzadkością, dlatego ich ceny są zawsze wysokie. Późniejsze czarki tumbler często były grawerowane. Wręczano je zwycięzcom wyścigów konnych.
Kufle wytwarzano przede wszystkim w Anglii i Stanach Zjednoczonych, a w nieco mniejszych ilościach także w Szkocji
i Irlandii. Wydaje się, że forma nie ulegała zasadniczym zmianom, niemal wszystkie w czasach panowania Karola II były dekorowane przy podstawie jedynie prostym repusowanym pasem liści akantu lub motywami chinoiserie w płaskim reliefie, a w końcu XVII w. - szlakiem godronów. Dopiero w okresie regencji pojawiły się kufle bogato zdobione, a także masywne naczynia ze złoconego srebra wręczane jako nagrody. W epoce wiktoriańskiej, kiedy unikano wszelkich niezdobionych płaszczyzn, często pokrywano gładkie naczynia z okresów wcześniejszych repusowanymi przedstawieniami zwierząt, liści, wolut. Takie kufle bardzo trudno jest sprzedać, chyba że są dość atrakcyjne. W XIX w. kufle przerabiano często na bardziej użyteczne dzbanki, ale są one mniej eleganckie niż zwykłe dzbanki. Taka przeróbka, aby była legalna, powinna mieć odpowiednie znaki złotnicze na wszystkich dodanych później elementach, np. na dziobku. Interesującą odmianą typowego kufla jest wzór produkowany na wschodnim wybrzeżu Brytanii, w Yorku, a na mniejszą skalę także w Newcastle. Zdradza on wpływy krajów bałtyckich. We wnętrzu naczynia umieszczano specjalne ćwieki pozwalające podzielić zawartość na równe części.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: