16
Srebra stołowe - pieprzniczki
Poniedziałek, marzec 16. 2009
Na początku XVIII w. popularne stały się pieprzniczki w formie latarni morskiej. Nakrywa zamocowana jest na zawias bagnetowy. Egzemplarze tak wczesne są dość ciężkie i wyglądają masywnie pieprz był wówczas drogi i zasługiwał na dobrej jakości pojemnik.
Adama, znanego wytwórcy, będzie bardzo poszukiwana i jeśli jest w doskonałym stanic będzie kosztowała o połowę więcej niż egzemplarz okrągły. Nakrywa ma wydatną krawędź, na której powinny widnieć znaki złotnicze. Irlandzkie srebra prowincjonalne są chętnie kolekcjonowane nie tylko Irlandii, ale również w wielu innych krajach, a ta skromna kuchenna pieprzniczka, dzieło Williama Ciarka z Cork, będzie obiektem bardzo poszukiwanym. Przedmioty tego typu nazywane są pieprzniczkami kuchennymi, ponieważ mają uchwyt ulatwiający kucharzowi przyprawianie potraw. Pieprzniczki tego kształtu pochodzą sprzed 1730 r. i jest ich niewiele. Ta ma formę dość prostą; niektóre mają nakrywy zdobione bardziej dekoracyjnym ażurem.
Pieprzniczki wyrabiano od końca XVII w., często w zestawach po trzy pojemniczki jeden większy i dwa mniejsze. Większy służył do cukru pudru, mniejsze do pieprzu. Czasem można spotkać niewielkie pojemniczki przypominające pieprzniczki, z nakrywą zdobioną grawerowanym ornamentem, ale pozbawione otworków byty to naczynka na suchą musztardę.
Ziarna gorczycy nie wypadały przez otworki, toteż trzeba było otwierać wieczko, aby wydobyć zawartość. Popularność pieprzniczek zmniejszyła się w końcowych latach XVIII w., a ich miejsce zajęły zestawy do przypraw. Pojedyncze pieprzniczki są kolekcjonowane, choć zestaw będzie miał większą wartość. Starsze często były egzemplarzami pojedynczymi.
Pieprzniczka na zdjęciu głównym wykonana została w 1761 r. przez Samuela Wooda, jednego z najbardziej znanych w tym okresie rzemieślników wytwarzających tego rodzaju przedmioty. Wysokość i cebulasty kształt niemal nie ulegały zmianom w ciągu XVIII stulecia, choć stopka stawała się coraz wyższa. Ta pieprzniczka ma dwie ważne zalety zwiększające jej atrakcyjność: bardzo dekoracyjny ażur i grawerunek na nakrywie herb z tego samego okresu.
Pieprzniczki w kształcie ośmioboku są bardzo dekoracyjne, zwykle pochodzą z wczesnego okresu i są rzadsze niż okrągłe, toteż zawsze cenione są wyżej. Taka jak ta z 1718 r., dzieło Charlesa. Pieprzniczki z półkulistą nakrywą przypominającą bułeczkę produkowano w XVIII w.; ta została wykonana w 1731 r. przez Johna Gamona. Naczynia re są mniejsze niż większość tego typu przedmiotów, mierzą ok. 7,5 cm i należą do najtańszych.
Pieprzniczki z półkulistą nakrywą mają znaki wybijane najczęściej na dekoracji ażurowej. Ponieważ nakrywa nie ma wydatnej krawędzi, często spada. Wiele takich nakryw zaginęło i zastąpiono jc innymi. Jeśli nakrywa nie pochodzi z tego samego okresu, co pojemnik, najlepiej nie kupować takiego egzemplarza.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: