• Biżuteria ze sklepu Exceleo
• Srebrne tace
• Zestawy do przypraw
• Srebra stołowe - solniczki
• Srebra stołowe - pieprzniczki
• Srebro - sztućce
• Srebrne noże
• W poszukiwaniu srebrnych noży

Srebrne kufle z nakrywą

Srebrne kufle z nakrywą stanowiły popularną i bardziej solidną alternatywę dla kamionkowych naczyń do picia. Wprawdzie zachowały się egzemplarze z okresu panowania Karola II i czasów Wspólnoty, jednak większość tego typu naczyń pochodzi z końca XVII w. lub okresów późniejszych, być może dlatego, że wiele wyrobów wcześniejszych przetopiono w latach wojny domowej. Srebrne kufle przeznaczone były do użytku domowego; w XVII w. prawo zabraniało posługiwania się nimi w lokalach publicznych.

Początkowo służyły do picia rodzaju piwa zwanego ale (słodkiego gęstego napoju zupełnie nic przypominającego piwa dzisiejszego) i wytwarzano je w dość dużych ilościach. Należały do najłatwiej dostępnych w XVII w. sreber; pico z nich do końca XVIII w. Przeciętnej jakości egzemplarz z połowy XVIII w., widoczny na zdjęciu głównym, ma typową dla tego okresu formę przypominającą tralkę i kopulastą nakrywę.

Na kuflach z XVII w. widnieją zwykle cztery znaki umieszczone w linii prostej przy uchu; takie same znaki bito także na nakrywie (zwykle przy uchu, na wierzchniej stronie naczynia). Na początku XVIII w. znaki na nakrywie stawiano częściej po stronic wewnętrznej. W odróżnieniu od innych naczyń stołowych z nakrywami, kufle z pełnym zestawem znaków złotniczych na korpusie powinny mieć ten sam zestaw znaków na nakrywie - pozbawione ich są najczęściej egzemplarze określane jako „niedobre".

Proste kształty i skromne pasy dekoracji są charakterystyczne dla kufli takich jak ten, wykonany w 1663 r. Prócz herbu ozdobą kufla jesr jedynie pas żłobień przy podstawie i dekoracyjna podpórka pod kciuk.

Kufle z okresu wczesnego miały zazwyczaj proste nakrywy z uskokiem, takie jak ta u góry. Później pojawiły się nakrywy kopulaste, najpierw stosunkowo niskie, z czasem coraz wyższe. Nakrywy poddawano niekiedy przeróbkom: rozciągnięte znaki na kopulastej nakrywie mogą świadczyć, że kiedyś była ona płaska. U schyłku XVII w. nakrywy kufli często były zwieńczone sterezynką, która jednak zwykle ulegała odłamaniu. Podpórki pod kciuk zmieniały się - od form wolutowych oraz skręconych jak śruba podpórek kufli wczesnych po ażurowe kufli późniejszych.