• Biżuteria ze sklepu Exceleo
• Srebrne tace
• Zestawy do przypraw
• Srebra stołowe - solniczki
• Srebra stołowe - pieprzniczki
• Srebro - sztućce
• Srebrne noże
• W poszukiwaniu srebrnych noży

Srebro - dzbanki do kawy

Dzbanki do kawy, podobnie jak imbryki do herbaty, nie były na ogół zdobione; tylko kilka starszych egzemplarzy miało dekorację grawerowaną lub nakładaną, zaś około połowy XVIII w. wyprodu­kowano pewną liczbę ozdobnych dzbanków rokokowych. Szczególnie poszukiwane są ośmioboczne dzbanki i imbryki z początku XVIII w., a ponieważ pojawiają się rzadko, osiągają wysokie ceny. Dzbanki z okresu wczesnego mają dziobek wyciągnięty, rzadziej odlewany, czasem zamykany klapką umocowaną na zawiasach; niekiedy dziobek umieszczony jest pod kątem prostym w stosunku do uchwytu. Do lat 30. XVIII w. dzbanki do kawy miały proste ścianki, później przybrały formę brzuchatego naczynia z wciętą stopką, które niebawem, w latach 60., przekształciło się w antyczną wazę o klasycznych kształtach. Niektóre dekoracyjne dzbanki z okresu regencji miały podstawki i podgrzewacze. Dzbanki do czekolady produkowano jedynie do ok. 1730 r. Były one bardzo podobne do dzbanków do kawy, ale miały ruchomą zatyczkę lub sterczynkę zamykającą otwór w na­krywie, przez który można było wsunąć do dzbanka pałeczkę, aby zamieszać czekoladę. Znajomość kształtów imbryków i dzbanków jest dużą pomocą w datowaniu, należy jednak pamiętać, że wiele form XVIIIwiecznych powtarzano w XIX i XX w., dlatego zawsze należy sprawdzić znaki. Naśladownictwo nie jest wprawdzie niczym złym, jednak ma znacznie niższą cenę niż oryginał.

Serwisy do herbaty i kawy starsze niż z lat 90. XVIII w. są rzadkością; większość pochodzi z okresu wiktoriańskiego, kiedy wytwarzano je w niezliczonych wariantach, najczęściej zdobiąc bogatą dekoracją; czasem towarzyszyły im drewniane skrzyneczki z odpowiednio dobranymi tacami. Serwisy dostępne są dziś w tak wielu rodzajach, że kolekcjonerzy gromadzą je bardzo chętnie.

Puszki do herbaty były kosztowne i dekoracyjne, jak przystało na pojemniki do przechowywania tak cennej używki. Puszki z okresu wczesnego, o wydłużonych kształtach, zdobione są delikatnie grawerowanymi herbami; jakość dekoracji puszek z połowy XVIII w. bywa bardzo wysoka. Od lat 30. XVIII w. puszki tworzyły komplet z cukiernicą, czasem takie zestawy sprzedawano razem z pudełkiem zamykanym na kluczyk. Warto przypomnieć, że same puszki w latach 60. XVIII w. miały zamki, choć wówczas herbata nie była już tak droga jak na początku stulecia. Wprawdzie większość puszek pochodzi z XVIII w., ale około początków XX w. powstała pewna liczba.niewielkich rozmiarów naśladownictw, które jednak nie są tak chętnie kolekcjonowane. Cukiernice z początku XVIII w. są rzadkością; większość zrobiono u schyłku tego stulecia. Łączą one klasyczne formy z atrakcyjną dekoracją grawerowaną i są bardzo poszukiwane. Mleczniki produkowano w XVIII w. w wielu różnych formach i rozmiarach; egzemplarze wczesne mają małe dziobki i prawdopodobnie służyły do podawania mleka, ale po roku 1720 mają już szerszy wylew, wygodniejszy do nalewania śmietanki. Jedną z najbardziej niezwykłych i zabawnych form mlecznika jest dzbanuszek w formie krowy (patrz s. 156), wykonany w XVIII w. przez Johna Schuppe.