• Biżuteria ze sklepu Exceleo
• Srebrne tace
• Zestawy do przypraw
• Srebra stołowe - solniczki
• Srebra stołowe - pieprzniczki
• Srebro - sztućce
• Srebrne noże
• W poszukiwaniu srebrnych noży

Srebro - sztućce

Najwcześniejszym typem sztućców są łyżki, znane już w czasach rzymskich. Prawdopodobnie najstarsze dostępne dla kolekcjonerów łyżki to te zdobione figurkami apostołów. W latach 80. XVII w. czerpak łyżki zmienił kształt z głębokiego na taki, jaki ma dziś; trzonek miał wówczas trójlistne zakończenie. Zakończenie to stało się mniej wydatne i z biegiem czasu, w okresie królowej Anny, przybrało formę zwaną dognose (psi nos).

Widelce

Początkowo do jedzenia używano wyłącznie łyżek. Widelce, wynalazek z kontynentu europejskiego, nieznane były w Wielkiej Brytanii do czasów restauracji monarchii. Miały wówczas kształty takie, jak współczesne im łyżki. Najstarsze mają dwa lub trzy zęby. Sztućce z czterema zębami pojawiły się w latach 20. XVIII w. i przez pewien czas oba typy istniały obok siebie. Widelce z trzema zębami, jak te na zdjęciu głównym, są dziś bardzo poszukiwane.

• Noże nie są zbyt praktyczne i poza bardzo wczesnymi egzemplarzami, które są interesujące dla nich samych, najlepiej ich unikać.
• Na wczesnych łyżkach i widelcach widnieje zwykle herb; od czasów Jerzego II częściej pojawia się klejnot.

Na egzemplarzach z okresu wczesnego grawerowany wzór zdobi stronę odwrot­ną, ponieważ niegdyś sztućce kładziono na stole zagłębieniem do dołu.

Łyżki

Łyżki z trójlistym zakończeniem trzonka pojawiły się po łyżkach z figurkami apostołów i są one bardzo rzadkie. Wartość zależy od jakości dekoracji oraz stopnia zniszczenia przedmiotu. Po sztućcach typu psi nos modne stały się sztućce reprezentujące tzw. model hanowerski, popularne w okresie Jerzego I[. Widelce hanowerskie miały cztery lub trzy zęby, jak te na zdjęciu wyżej, i są one wysoko cenione. Na tym komplecie łyżek i widelców widnieje herb George'a Bootha, drugiego hrabiego Warrington, gwarantujący dobrą ich jakość.